...  صداي مرد لحـاف دوز را مي شنـوم . صـدا مـرا مي برد به كوچـه هاي نارنجي كودكي.

كه آنجا ، در ترشي و شيريني به دنيـا آمـدم . آنجا كه تاريخ مـرموز نيست و آرزو مي كـني

كنج آن باغچه هاي پاييز بميري.

آنجا كه پينه زدن ، كـار دستان مرد كفش دوز بود كه هر روز بـوي پـاي مـلت را مـي شـنيـد

و آنها را وصله مي زد تا فقرشان نريزد بيرون .كفش دوزي كه به خاطر سبيل باد كرده اش

سايه اش را با تير زدند ، دق كرد و مرد ...

 

 

گفت : صبر كن ، مي آيم

فكر كرد ،هر شب صبح شدن راحت است

ابرها را كنار زدن

به نام خورشيد متولد شدن

صبر كردم

ستاره ها دم كشیدند

او نيامد

چيزي بود مثل مرگ

ولي هيچ كس نمرد .

 

حسین

 

رفت

برای نماز ،برای قسط

در ادا و ادعای داد

چه شیون

خدا را

چه داد !

 

 

گر بدينسان زيست بايد پست

من چه بي شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوايي نياويزم

بر بلند كاج خشك كوچه ي بن بست من

 

گر بدينسان زيست بايد پاك

من چه نا پاكم اگر ننشانم از ايمان خود ،چون كوه

يادگاري جاودانه ،بر تراز بي بقاي خاك .

 

                                                      "شاملو"  

 

 

آب هم مي گندد

اين

     عشق حرامم باشد

      گام حرامم باشد

جايي كه

            گلهايش نميشكفد

            قد ميكشد اما پايش دراز نميشود

            بادبادك به سيمهاي برق گير ميكند

 

 

ناز شست آدم برفي ، جايي كه گفت :

 

و چقدر سخت که نمی دانی آن طرف مرز هم مداد هست.

یا مثلا جاده درست مثل این طرف؟

 

 

 

تو را در ياد گود زنبقي در خاك

پيازش در زمين جاري

              هوايش پاك

تو را در رنگي از دنيا

سفيدش سبز ،سبزش بيش

آسمانش ،سرخي آفتناك

تو را در چشم آهي آبستن كه قصد زايش درد درون دارد

خواهم یافت ...

 

 

 

مزارم گل سرخ

ببویید و به هم دست دهید

و مرا هدیه کنید

بخندید و به خندیدن خود روح مرا شاد کنید

ترک دیوار وطن

مزارم البرز

آشتی داده زمین را با ماه

با خورشید

دوستان طایفه ای گم شده ام یاد کنید

مزارم دل پاک

دل پاک

دل پاک مادر

فرو رفته به تش

فرا رفته ز عشق

مي فروزاندم اين خانه و دل باز كنيد

 

مزارم بر شب

بر تنهايي...

 

 

 

دوست می داری

ولی دوست داشتن را می خوری

بزرگ می شوی

سعی می کنی زمین را نخوری

هیچ وقت فراموش نمی کنی ، چه چيزي را خورده اي

 

او ديگر تا درونت نخواهد بود

تا اشك روي خندانت

و پايت را به راه راست نخواهد برد

هيچ وقت چيزي را كه خورده اي بالا نمي آوري

 

لرزش پايت را بزن به ديوار

دلت نمي لرزد

من از اين مي ترسم كه چرا دلت نمي لرزد

تا وقتي لرزيد بكوبي به خدا

هيچ وقت چيزي را كه بالا مي آوري نمي پرستي

 

يمين

دنيا نمي شوي

بالا نمي آوري  ولي

هيچ وقت چيزي را كه پرستيده اي فراموش نمي كني .

 

 

 

 

ديشب ستاره ام پلكم را پس زد و گفت‌:

ستاره اش با من يكي نمي شود.

گفتم : ستاره اش خيالي ست ،

با كسي يكي شو كه زندگي كرده اي .